Louis logic: Συνέντευξη

Written by Monkey Bar

Είναι από το Brooklyn αλλά δε το παίρνει και πάνω του. Αμφιβάλλει για το αν η μουσική του και αυτή του Lil Wayne είναι απλά δύο διαφορετικά είδη μιας ενιαίας, βαριέται την εμμονή του κοινού με τους διασημότερους νεκρούς rappers και πίνει λίγο παραπάνω. Κατευθείαν από την Νέα Υόρκη ο Louis Logic μας απαντάει σε 16 alternative και μη ερωτήσεις. Χικ!

The drunk interview

Αν και γέννημα θρέμμα Brooklyn, δεν έχεις τον στερεότυπο ήχο της περιοχής. Είναι κάτι που επιδιώκεις ή κάτι που απλώς συμβαίνει;

Ναι, έχεις δίκιο. Κι εγώ καταλαβαίνω ότι αποκλίνω κάπως από τα συνηθισμένα. Πρόκειται για κάτι που πραγματικά ήθελα. Ίσως είναι αυτό που με κάνει να βρίσκω ακόμα συναρπαστική την μουσική μου. Αν πειραματίζεσαι συνεχώς δεν πρόκειται να κάνεις ποτέ βαρετή μουσική. Βρίσκομαι συνεχώς σε μια αναζήτηση. Το να κινείσαι στη μουσική εκ του ασφαλούς καταντάει ηλίθιο.

Μπορείς να αναφέρεις κάποιον άλλο mc τον οποίο να θεωρείς επιρροή στην μουσική σου;

Φαντάσου ότι εγώ άρχισα το ραπ μετά το άκουσμα του πρώτου δίσκου των Pharcyde, Bizarre Ride II the Pharcyde. Σχήμα που επίσης με επηρέασε στα πρώτα μου βήματα στο ραπ ήταν οι Hieroglyphics, ενώ όταν άρχισα να κάνω τον ήχο μου πιο εναλλακτικό και ανεξάρτητο θυμάμαι ότι άκουγα φανατικά Company Flow. Από εκεί και έπειτα στις επιρροές μου θα μπορούσα να συμπεριλάβω από τον Eminem και τους Jedi Mind Tricks μέχρι και τον MF DOOM. Πάντως αυτόν τον καιρό δεν ακούω ραπ. Δεν μου κάθεται και πολύ καλά να σου πω την αλήθεια. Με εξαίρεση τον Homeboy Sandman όπου ο τύπος είναι απίστευτος.

Έχω προσέξει ότι έχεις μια καλή σχέση με το αλκοόλ σε βαθμό που και τα albums σου συχνά να έχουν ένα alcohol concept αν θες. Προτιμάς να γράφεις νηφάλιος; Ξέρεις, λέγεται ότι τις μεγαλύτερες αλήθειες τις λέει κάποιος μεθυσμένος.

Αυτό συμβαίνει και με μένα. Γράφω πολύ πιο αυθόρμητα έχοντας καταναλώσει αλκοόλ. Πραγματικά μ’ αρέσει να πίνω αλλά όχι στα επίπεδα ενός αλκοολικού συγγραφέα ας πούμε. Προτιμώ να γράφω στίχους μέσα στην ζάλη του hang over. Όταν είμαι εντελώς νηφάλιος νιώθω ότι δεν μπορώ να συγκεντρωθώ ώστε να γράψω κάτι καλό. Πάντως μου έχει τύχει να μπλέξω πολλές φορές έξω ενώ έχω βγει να διασκεδάσω και έχω πιεί. Τώρα τελευταία δεν πολυβγαίνω λόγω υποχρεώσεων αλλά μπορώ αν θέλω να γίνω πραγματικά party animal.

Θα προτιμούσες μια hiphop κοινότητα μικρή σε μέγεθος αλλά συνειδητοποιημένη, δυνατή και με γνώση του τι πρεσβεύει ή μια φάση μεγάλη με αχανές ακροατήριο αλλά με τον κάθε τυχάρπαστο μέσα σε αυτήν;

Αυτό δεν πρέπει να είναι ανησυχία ενός καλλιτέχνη. Ο καλλιτέχνης αυτό που θέλει είναι ο κόσμος να απολαμβάνει την μουσική του. Ομοίως, αν με απασχολούσε αυτό θα έγραφα μουσική για οποιοδήποτε κοινό θα μου γέμιζε ένα στάδιο! Πιστεύω ότι το hiphop δεν πρέπει να εκπροσωπείται αποκλειστικά από ανθρώπους που μεγάλωσαν με αυτό ή σε περιοχές που αυτό άκμασε. Το hiphop είναι για όλους. Απλά κάποιοι θα επιδιώξουν να γίνουν πιο ενεργά μέρος του. Κάποιοι θα ασχοληθούν πιο ενεργά, αλλά μη φανταστείς ότι μπορεί να το κάνει ο καθένας αυτό. Κάποιοι θα μείνουν απλοί θεατές. Πάντως δεν είναι ποτέ αργά να μάθει κάποιος να αγαπάει το hiphop.

Πιστεύεις ότι σήμερα το hiphop έχει αλλάξει ή έχει εξελιχθεί; Ο Tupac είχε πει "from brothers and sisters we went to niggaz and bitches". Ποια η άποψη σου;

Σαφώς και έχει αλλάξει. Αυτό που δεν ξέρω είναι πως τελικά αλληλεπιδρά κοινωνικά. Σίγουρα ορισμένοι έχουν εξωραΐσει την βία που κυκλοφορεί ανεξέλεγκτη στα rap τραγούδια αλλά μήπως αυτό δε συμβαίνει και στον κινηματογράφο ή σε κάποια άλλη μορφή τέχνης; Αλλά να σου πω και κάτι, ο κόσμος σήμερα μοιάζει σα μαστουρωμένος. Δεν σοκάρεται με τίποτα. Ίσως όλη αυτή η βία να τους αφυπνίσει. Καλό είναι όμως να υπάρχει και μια επαφή με την πραγματικότητα. Για αυτόν τον λόγο χάνεται τόσο γρήγορα η αθωότητα από τα νέα παιδιά. Εγώ απ’ όσο θυμάμαι άργησα πολύ να εξοικειωθώ με όλη αυτήν την απροκάλυπτη βία.

Τελικά τι έγινε και αποχώρησες από τους Demigodz;

Α! Περσινά ξινά σταφύλια. Μπορείς να Googlαρεις αν θες και να βρεις την επίσημη ανακοίνωση που άφησα το 2004 με την αποχώρηση μου. Τίποτα το τρομερό, τίποτα το σπουδαίο.

Είσαι από το Brooklyn. Δίνουν και εκεί περισσότερη βαρύτητα στον χαμό του Tupac ή λόγω περιοχής στον Notorious BIG; Γιατί στην Ελλάδα τουλάχιστον φαίνεται να ξεχνούν ότι και ο Biggie δολοφονήθηκε.

Ειλικρινά δεν ασχολούμαι με το θέμα. Σέβομαι απεριόριστα την προσφορά τους στην μουσική μας αλλά πραγματικά προτιμούσα τον Big L και από τον BIG και από τον Tupac. Δεν θα έμπαινα ποτέ στην διαδικασία να συζητήσω κάτι τέτοιο, πόσο μάλλον να λογομαχήσω.

Τι πιστεύεις για την πειρατεία; Σε ενδιαφέρει αρχικά να προστατέψεις την μουσική σου ή να την διαδόσεις;

 Προσπαθώ να μην ασχολούμαι με το θέμα γιατί συμβαίνει ανεξάρτητα με το πώς νιώθω. Κατά την γνώμη μου όταν ετοιμάζεις ένα νέο δίσκο, δεν το δίνεις πουθενά μέχρι το πέρας του εκτός πια κι αν θες να το κυκλοφορήσεις εσύ ο ίδιος στο internet. Νομίζω ότι αυτή είναι η καλύτερη προστασία.

Πολλοί καλλιτέχνες μεταξύ άλλων οι Mobb Deep και ο Nas έχουν συνεργαστεί με ανθρώπους που δεν θα το επιχειρούσαν δέκα χρόνια πριν. Είναι τελικά all about the Benjamins που λέτε κι εσείς εκεί;

[Γέλια] Νομίζω ότι μόλις απάντησες από μόνος σου. Μη ξεχνάς ότι ένα μέρος του rap είναι αποκλειστικά business. Οι καλλιτέχνες δεν είναι ηλίθιοι, προσπαθούν να εξασφαλίσουν το μέλλον τους. Τώρα αν κάποιοι έχουν καταφέρει να ξεπεράσουν τις διαφορές τους με πρώην «εχθρούς» τότε δεν τους εμποδίζει τίποτα να φτιάξουν ένα album μαζί που πολύ πιθανόν να είναι αντίθετο στις αρχές των πρώτων κι όλα αυτά για μερικές χιλιάδες δολάρια. Είναι φανερό ότι όλα κινούνται γύρω από το money makin. Προσωπικά δεν θα μπορούσα να γράψω ένα album αν είχα ηθικές αμφιβολίες.

Τα τελευταία χρόνια πολλοί καλλιτέχνες καταφεύγουν στην χρήση πραγματικών ήχων σε σχέση με παλιότερες εποχές όπου το sampling ήταν έννοια αδιαίρετη με το hiphop. Πως σου φαίνεται όλο αυτό;

Φτάνει μόνο να σου πω ότι πλέον έχω μπάντα μαζί μου ενώ τους στίχους μου εννοείται ότι τους γράφω εγώ. Δεν βρίσκομαι στην ανάγκη κανενός. Σήμερα δεν ακολουθώ την ίδια τακτική με αυτήν που ακολουθούσα στα πρώτα μου βήματα. Είναι και καλύτερο για την μουσική μου. Παρεμπιπτόντως, εδώ και τρία χρόνια κάνω μαθήματα πιάνου. Εντάξει δεν είμαι κανένας τρομερός πιανίστας αλλά τουλάχιστον μαθαίνω γρήγορα.

Τελικά τι σημαίνει να είσαι underground; Στην Ελλάδα εκτός των ακροατών υπάρχουν και συγκροτήματα που τα έχουν μπλέξει τόσο που ούτε αυτοί ξέρουν τι εκπροσωπούν.

Αυτό για διαφορετικούς ανθρώπους σημαίνει διαφορετικά πράγματα. Πολλοί πιστεύουν ότι πιθανόν underground να είναι τα fat beats και το focus στο mcing. Άλλοι νομίζουν ότι είναι το να έχεις ένα συγκεκριμένο κοινό και να μην πουλάς πολλούς δίσκους. Για μένα underground είναι να μην είσαι με κανέναν. Με καμιά εταιρεία, με κανένα δεδομένο κανονισμό τις δισκογραφίας. Ώρες ώρες νιώθω σαν επαναστάτης για αυτό που κάνω. Δεν χρειάζομαι καμία άδεια για να κάνω αυτό που θέλω. Δεν ακολουθώ κανένα στερεότυπο. Στην πραγματικότητα τα γράφω όλα στα αρχ*δια μου και ακολουθώ το ένστικτο μου. Προτιμώ το απρόβλεπτο από το τυποποιημένο. Με γοητεύει πραγματικά. Δεν ξέρω αν το underground είναι κάτι παραπάνω.

Σύμφωνα με ποια κριτήρια επιλέγει ο hiphop κόσμος της Αμερικής τον G.O.A.T.; Ξέρεις, street credibility, swagger, πωλήσεις, flow, επιρροή κλπ.

Κοίτα, αν είσαι 20 χρονών τότε ο GOAT είναι ένα θέμα. Αν τώρα είσαι 34 σαν εμένα, δε σε νοιάζει και πολύ. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι το να κάνω καλή μουσική όχι να «μετράω το πουλί μου». Αυτό το έκανα όταν ήμουν παιδί. Και αυτό δε το λέω για να προσβάλλω ούτε εσένα ούτε κάποιον άλλο μικρότερο. Θέλω απλά να δώσω μια διαφορετική εκδοχή του τι πραγματικά είναι σημαντικό. Και ειλικρινά προτιμώ να κάνω καλούς δίσκους παρά να γίνω ο καλύτερος mc. Βρίσκομαι σε ανταγωνισμό με τον ίδιο μου τον εαυτό, όχι με κάποιον άλλο mc.

Τι προτιμάς να ακούς όταν είσαι σπίτι;

Τον τελευταίο καιρό ακούω indie ροκ και κλασικό ροκ. Αυτοί που μου έχουν κάνει πολύ καλή εντύπωση είναι οι Fleet Foxes, Rufus Wainwright και ο David Bowie, ειδικά το Hunky Dory. Τώρα από hiphop έχω ξεχωρίσει τον Homeboy  Sandman ο οποίος είναι ανερχόμενος και πολλά υποσχόμενος. Ο τύπος έχει πολλά να προσφέρει και τεχνικά είναι από τους καλύτερους που έχω ακούσει.

Η Lil Kim σε κάποιο σημείο του Put Your Lighters Up ραππάρει “Brooklyn home of greatest rappers”. Πιστεύεις ότι αυτό είναι αλήθεια;

Δε νομίζω ότι αυτό ισχύει. Ή μάλλον δεν ισχύει σήμερα. Την δεκαετία του 80 όντως η Νέα Υόρκη κρατούσε τα ινία σε ότι αναφορά τους σπουδαιότερους mcs αλλά δεν μπορείς να πεις ότι σήμερα χώρες όπως η Αγγλία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Αυστραλία ή ο Καναδάς δεν βγάζουν γαμάτους mcs. Μέχρι και η Ιαπωνία βγάζει. Εντάξει πριν δέκα χρόνια και με το μυαλό στον Biggie τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Φαντάσου ότι ο μοναδικός που τόλμησε να κάνει ραπ με αγγλική [βρετανική] προφορά ήταν ο Slick Rick και όλοι έλεγαν ότι μοιάζει με κλόουν. Σήμερα μερικοί από τους καλύτερους mcs είναι από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Brooklyn είναι ένα εκπληκτικό μέρος. Ζω εκεί και το διαπιστώνω κάθε μέρα. Δεν καταλαβαίνω όμως για ποιο λόγο να έχει και τους καλύτερους rappers. Επίσης δεν αποδέχομαι και τον όρο «καλύτερος rapper». Νομίζω ότι σήμερα υπάρχουν καλλιτέχνες που σύμφωνα με τις δυνατότητες τους μπορούν να οδηγήσουν το ραπ μακριά από το τέλμα στο οποίο έχει πέσει. Αν κάποιος δεν είναι ο καλύτερος rapper δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να προσφέρει μουσικά. Δεν είναι κάτι μετρήσιμο ή κάτι δεδομένο. Δε μιλάμε για μαθηματικά, μιλάμε για τέχνη.

Τελικά είναι ο Lil Wayne ο καλύτερος rapper εν ζωή; Γιατί πολλά [αμερικάνικα] forums και ραδιόφωνα αυτό ισχυρίζονται.

Αν και δεν έχω πρόθεση να διαφωνήσω με κανέναν αυτό το πράγμα είναι ίσως ότι πιο ηλίθιο έχω ακούσει ποτέ και ο τύπος δεν έχει καμία σχέση με αυτόν τον τίτλο. Αμφιβάλλω αν κάνει ραπ καταρχήν. Entertainer για παιδιά είναι. Κι αυτά μουσική χρειάζονται.

Μπορείς να σκεφτείς μερικούς mcs πραγματικά υποτιμημένους από το κοινό;

Θα σου πω μερικούς ανερχόμενους καλλιτέχνες γιατί θεωρώ σπουδαίο να στηρίζουμε νέα ταλέντα τα οποία αξίζουν την προσοχή μας. Homeboy Sandman [NYC], Type [Seattle], The Day Laborers [Long Island] είναι μερικοί mcs οι οποίοι αξίζουν να ακουστούν. Από το Σίδνεϋ της Αυστραλίας τρομερός mc αλλά και freestyler είναι ο Anecdote. Τους συνιστώ ανεπιφύλακτα στον καθένα που θέλει να ακούσει φρέσκο ραπ.

Σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου Louis.

Κι εγώ σε ευχαριστώ. Το διασκέδασα πραγματικά. Α! Μπορείς αν θες να τσεκάρεις το ΕP του Spork Kills με τίτλο "Beaches Loves Us" το οποίο εμπεριέχει και το video του "Night of the Hip 'N Dead."