Ο μέσος Έλλην Hiphoper
Date: December 5th 2008
Time: 5:42 pm
Place: Monkey Bar’s home | Athens
Author’s Status: Completely fucked up
Πίνω Ημίγλυκο Ερυθρό Επιτραπέζιο Οίνο Μπαρμπάσαινα ακούγοντας Almighty έχοντας κατά νου την επικείμενη συναυλία και των πέντε ΖΝ [info παρμένη από άλλο ανταγωνιστικό site ασχέτως αν ήμαστε η λάβα, η κάβλα, η σκάνδαλο ομάδα]. Αναρωτιέμαι πως καταφέρνω ο πούστης παρά την σούρα μου να μην κάνω ορθογραφικά λάθη [μάλλον θα είναι η ίδια δύναμη που έκρυβε την totally fucked up κατάσταση μου και όταν επιστρέφαμε στο στρατόπεδο έχοντας πιεί τα κέρατα μας στο Διδυμότειχο].
Πόσο super / wow / γαμάτο / γκομενοπαγίδα είναι το selfdestructed profile; Ή μάλλο άκυρο, ποιος χέστηκε για το πόσο / wow / γαμάτο / γκομενοπαγίδα είναι το selfdestructedαποτέτοιο. Αναρωτήθηκε ποτέ ουδείς γιατί οι πλειάδα των απανταχού hiphopheads φλερτάρει με το περιθωριακό, το αλήτικο, το lifestyle του κωλόπαιδου που λένε και οι Ανάποδες Τραγιάσκες; Δε λέω, αντιδραστικό μουσικό ρεύμα, άρρηκτα συνδεδεμένο με τον δρόμο και με ψήγματα αλητείας σε όλο της το φάσμα αλλά τόσο κάψιμο ρε παιδί μου; Μη κοιτάτε εμένα, εγώ Γριά είμαι. Να ευχαριστείτε τον Άγιο Δομίνικο που δεν έμπλεξα με ναρκωτικά. Στο θέμα μας anyway. Ρίξτε μια ματιά στον αρσενικό πληθυσμό που ακούει rap. Οι μισοί είναι αλκοολικοί, καναβοκαταναλωτες, 
hooligans, φοράνε φαρδιά, είναι επαναστάτες επίγειων ή υπόγειων σκηνών. Το ίδιο και η συντριπτική πλειοψηφία των κοριτσιών. Φέρονται σαν την θηλυκή version του Born Beyond, και διέπονται από έναν δήθεν αναρχοκαθωσπρεπισμό [μάνα στείλε φράγκα, σήμερα κερνάω styles].
Άσε που έχουν όλοι τους ένα βλέμμα «εσύ σκότωσες τον Tupac, θα σε σκίσω». Σήμερα στο Θησείο πέτυχα έναν τύπο με καπέλο [ήταν και New York το logo πανάθεμα σε], μπαντάνα, ψευτοκαδένα στον λαιμό, παντελόνι που χωρούσα εγώ και το υπόλοιπο συντακτικό team και συν τοις άλλοις πήγαινε σα βάρκα σε φουρτούνα. Μια από δω, μια από κει. Μιλάμε φοβήθηκα να τον κοιτάξω παραπάνω. Ο τύπος είχε μια μουσούδα σαν να συνειδητοποίησε ότι τελικά όντως ο Shakur είναι νεκρός. Όποιος αγνοεί το ότι στην χώρα μας το hiphop δεν είναι κουλτούρα αλλά υποκουλτούρα είναι το λιγότερο βαθιά νυχτωμένος αλλά όχι κι έτσι ρε φίλος.
Δεν είμαι ο πλέον αρμόδιος για να κρίνω τις ενδυματολογικές προτιμήσεις του καθενός αλλά ξέρω γω…βασικά στ’ αρκ*δια μου, φορέστε ότι θέλετε. Αλλά αυτό το μουτσούνι lifestylez ov da poor & dangerous να, εδώ με κάθεται [Και τι; Από κόσμο που δεν έχει ακούσει και τον δίσκο].
Σε λίγες μέρες αναμένεται το live των ΜΟΡ στη Αθήνα. Ε ρε αδερφέ, ένα από τα πράγματα που αδημονώ να δω είναι το τι κόσμος θα μαζευτεί σε αυτό το live. Όλες οι ως άνω γραμμές με σάρκα καπέλο και οστά. Ελάτε κι εσείς μια βόλτα κι αν δείτε ότι κάνω λάθος εγώ θα φύγω από το site.
Ουσιαστικά δε με νοιάζει και πολύ. Ας κάνουν ότι θέλουν, ας βάλουν ότι θέλουν, ας κοιτάνε όπως θέλουν. Απλά σε πρώτο χρόνο είμαι λίγο κακεντρεχής [ας το κρίνει ο Θεούλης αυτό] και σε δεύτερο, ντρέπομαι που η απάντηση στην ερώτηση «τι μουσική ακούς;» μεταξύ εμού και αυτών είναι η ίδια. Ποντίκια!
