ignorance is bliss

 

Την ιστορία που θα διηγηθώ παρακάτω την έχω ξαναπεί σε κάποιους από σας, ως απάντηση στην ερώτηση "πώς εμπλεξες με το ξένο hip hop;". Είναι απ'αυτά τα περιστατικά που σημαδεύουν δια παντός τη ζωή ενός ανθρώπου, κάτι σαν τις φάπες που έφαγες στο νηπιαγωγείο από το μικρό Γιαννάκη επειδή τον είπες χοντρό ή τη στιγμή που έπιασες στα χέρια σου το πρώτο ΟΛΟΔΙΚΟ ΣΟΥ game boy. Άρα λοιπόν, το άρθρο αυτό δεν είναι καθαρά δισκοκριτική ή ταινιοκριτική (άλλωστε δεν υπάρχουν και πολλά καινούρια πράματα που δεν ξέρετε για τον εν λόγω δίσκο/ταινία...) - περισσότερο είναι μια αναπόληση και η αφορμή που με έκανε μέχρι και σήμερα, στις 4 το πρωί, να προτιμώ την ανακάλυψη ενός κομματιού-δυναμίτη που θα καταστρέψει κι άλλο τα τύμπανά μου, παρά το λήθαργο στον οποίο με προ(σ)καλεί το μαξιλάρι μου...