Απ'το σούρουπο ως την αυγή

Η ώρα είναι 04:20 το πρωί σε κάποιο στρατόπεδο της Ελλάδας. Εκτελώ την υπηρεσία μου ως θαλαμοφύλακας αλλά τα βλέφαρά μου βαραίνουν, το κεφάλι μου σκύβει προς τα κάτω και ο ύπνος ετοιμάζεται να κυριεύσει το ταλαίπωρο κορμί μου, όταν ξαφνικά η φωνή του Monkey Barz κουδουνίζει στο κεφάλι μου και με κάνει να πεταχτώ από την θέση μου: “Όλο ασπρουλιάρικες μαλακίες ακούς! Μαλάκα! Ε μαλάκα!”. Αυτό ήταν. Ξύπνησα.

Δεν ξέρω αν είσαι κι εσύ από αυτούς που έχουν σακατέψει το βιολογικό ρολόι τους. Από αυτούς δηλαδή που κοιμούνται νωρίς (το πρωί) και ξυπνάνε νωρίς (το απόγευμα). Θυμάμαι πριν κάποια χρόνια, όταν τελείωσε το σχολείο και ξεκίνησε η ανέμελη φοιτητική ζωή γεμάτη sex, ταξίδια σε εξωτικούς προορισμούς, extreme καταστάσεις και κόκες (ακριβώς όπως μου είχαν υποσχεθεί ρε, κανείς δεν υπερέβαλλε ούτε στο ελάχιστο) την είχα καταβρεί που έβλεπα ήλιο μόνο για δυο ώρες. Τώρα μου τη δίνει, οι γαμημένες πρωινές ώρες είναι οι πιο πονηρές γιατί σε λυγίζουν όσο κι αν προσπαθήσεις να αντισταθείς. Δεν ξέρω πως το καταφέρνουν.