Rakim - The Seventh Seal

Written by John Pikpas

Πολλές φορές αναρωτιέμαι, κατά τη διάρκεια των ονειρώξεών μου, πως θα ήτανε η φάση αν ο Rakim είχε πει το “In Da Club”. Άλλες φορές, ως γνωστόν, τριπάρω βαθειά σε εικόνες παραδείσου με διάφορες νεαρές ανατολικής προέλευσης πόρνες να με περιποιούνται με τα πατουσάκια τους και τον Rakim να με επισκέπτεται με μορφή περιστεριού (σαν αυτό που έκατσε στον ώμο του Καρατζαφέρη). Άλλες φορές απλά αναλογίζομαι τη σημασία του εν λόγω καλλιτέχνη στην ιστορία της hip hop μουσικής. Ουσιαστικά, τον ράππερ που αποθέωσε τη “χρυσή εποχή” και που με το δίσκο “Paid In Full” (1987) έγραψε την ιστορία του ραπ από την αρχή με νέα γράμματα. Αυτά του να “ραππάρεις για το ραπ”, να χρησιμοποιείς βαρύτονη χροιά και πολύπλοκες αλλά συνάμα αυτονόητες ρίμες. Το hip hop εκτός από “τέχνη” είναι και “τεχνική” και ο καλλιτέχνης Rakim φοίτησε σε μια εποχή που τα “school of hard knocks” στο ραππάρισμα ήτανε πιο σκληρά και από τα καπνιστήρια της Σιβιτανιδείου στα 90’s.

Eίκοσι τρία χρόνια μετά από το 87’ και ακριβώς δέκα από τη τελευταία του δισκογραφική δουλειά στα 90’s η επιστροφή του Rakim (ή God MC) έθετε το ερώτημα του αν ένας άνθρωπος που χαρακτηρίστηκε κάποτε «Θεός» θα μπορούσε να διατηρήσει αυτή την αθάνατη όψη και δεν θα πέσει στη παγίδα της θνητής υπόστασης, αυτής που απομυθοποιεί ή και συχνά καταβαραθρώνει καλλιτέχνες με τόση μεγάλη καριέρα (μάνι μάνι, πάτησε τα 41 ο Rakim).

Το ερώτημα αυτό απαντήθηκε στις καρδιές του κοινού με τη γνωστή ιστορία συνεργασίας του με την Aftermath Records του Dr. Dre. Όταν ένας βετεράνος μπλέκει με το Dr. Dre, η στιγμή ισοδυναμεί με τη στιγμή όπου ένας Βραζιλιάνο ποδοσφαιριστής, που αγώνιζεται στην Ελλάδα, ανακαλύπτει το Frangelico.

Kάπως έτσι, φτάνουμε στο “The 7th Seal”. O Rakim των 80’s έχει σβήσει και οι αναλαμπές της δεκαετίας του 90’ δεν είναι ασφαλής μπούσουλας για τη κριτική. Η συνολική μου εκτίμηση για το δίσκο με οδήγησε στο συμπέρασμα ότι δεν πρόκειται περί αποτυχίας… Ούτε όμως για το comeback της χρονιάς. Οι παραγωγές δεν έχουν τη «φιλντισένια» δομή άλλων εποχών αλλά κάτι από τη προχειρότητα της εποχής. Ωστόσο μόνο το γεγονός ότι υπάρχουν δείγματα όπως αυτό των No Doubt (και της επιτυχίας τους “Don’t Speak”) και φυσικά η σαμπλάρα του William Bell (βλέπε επίσης Dilated Peoples και Killah Priest) αφήνουν στο δίσκο στιγμές δόξας λαμπρής. Επίσης το κομμάτι “How to Emcee” υπενθυμίζει στο 80% των ράππερς εκεί έξω τι εστί Rakim –μια ρετροσπεκτίβα που εξυπηρετεί και με το παραπάνω την οπτική του καλλιτέχνη και έχει σαφώς «γκαιμπελική» χροιά. Τέλος, το “Holy Are You” αγγίζει τα στάνταρντς του Rakim και επαληθεύει το ρητό του «όταν κάτι αγγίζει τα όρια της προσωπικής τελειότητας, αγγίζει και τα όρια του προσωπικού μέτρου-δυνατότητας» (δικής μου επινόησης).

Εν ολίγοις, και λυπάμαι που το λέω όσο κι αν αγαπώ τον Rakim, ένας δίσκος που μας υπενθυμίζει ότι όλοι είναι άνθρωποι. Δεν ξέρω αν ο Rakim ακούγεται σαν κοινός θνητός ή αν ήτανε ποτέ «Θεός». Συχνά στη ζωή μας, και ιδιαίτερα στο πεδίο της rap μουσικής, «δεν είναι από πού είσαι αλλά που βρίσκεσαι» όπως ράππαρε κάποτε και ο Rakim στο “In The Ghetto”. O Rakim δεν χρειάζεται να το διαψεύσει με αυτό το δίσκο… Εξάλλου, για μένα, ένα τραγούδι σαν το “In The Ghetto”, εκτός του Rakim, ερμήνευσε και ένας άλλος καλλιτέχνης που χαρακτηρίστηκε «Θεός». Ο Elvis Presley…

Tracklist
01 How to Emcee
02 Walk These Streets
03 Documentary of a Gangsta
04 Man Above
05 You and I
06 Won't Be Long
07 Holy Are U
08 Satisfaction Guaranteed
09 Working for You
10 Message in the Song
11 Pull It All to Music
12 Psychic Love
13 Still in Love
14 Dedicated

μοιραστείτε την άποψή σας για τον δίσκο ή/και την κριτική εδώ