Big Twins – The Project Kid

Written by Monkey Bar

Καλησπέρα κοπρόσκυλα! Περιμένω να γίνουν κάτι πατάτες με αυγά που μου τάξανε και λέω «δεν γράφεις κάτι να βγάλεις το site από τον βάλτο και να επιβεβαιώσεις συνάμα ότι στο θέμα τις διεθνούς hip hop ειδησεογραφίας δε μας πιάνει κανείς;». Έτσι κι έγινε αλήτες μου. Προμηθεύτηκα fresh shit, άνοιξα το Word, έβαλα και στον Windows Media Playa το Project Kid του Big Twins και here I am να σας πω τα συν, τα πλην, το ένα, το άλλο. Αράχτε λοιπόν, διαβάστε προσεκτικά κι αν είστε καλά παιδιά ίσως και να ανεβάσουμε άρθρο συγνώμης προς τους πληγέντες από την λάβα που άφησαμε να ξεχυθεί προ ημερών.

Μια πρώτη προσέγγιση
Ο Big Twins (ενίοτε και Big T.W.I.N.S) στους λάτρεις του Queens ήχου είναι κάτι περισσότερο από γνωστός. Ακρογωνιαίος λίθος των Infamous Mobb και χροιά συνώνυμη του grimey mood η μορφή του ή μάλλον η φωνή του κάθε άλλο παρά μη αναγνωρίσιμη είναι. Τρεις Infamous Mobb δίσκους και ένα solo μετα λοιπόν (του οποίου ο τίτλος μου διαφεύγει, αλλά για αυτό υπάρχει και το Wikipedia. Grimey Collection λέγεται μάλλον αλλά το χέρι μου δεν το κόβω), ο Big Twins επανέρχεται με το δέυτερο του προσωπικό LP το οποίο ακούει στο όνομα The Project Kid. Το τι να περιμένει κανείς από αυτό το project είναι καθαρά δική του υπόθεση. Πάντως από τότε που Alchemist / Sid Roams χώσανε τα βρωμόχερα τους στα LPs της εν γένει Infamous Mobb Deep παρέας τα πράγματα δείχνουν να ακολουθούν ένα (συγκεκριμένο) δρόμο, μία (δοκιμασμένη) συνταγή.

Ο Δίσκος
Ένα interlude και ένα Intro (με την συμμετοχή του DJ Babu) προηγούνται του κακού Smart Niggaz το οποίο λογίζεται και ως το πρώτο τραγούδι του album. Κακός Alchemist, αδιάφορος Big Twins, μέτριος Krondon δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για πάνω από μία ακροαση του εν λόγω rap. Ευτυχώς διαρκεί κάτι λιγότερο από διόμισι λεπτά. Η κατάσταση βελτιώνεται προσωρινά με το επόμενο When I Say G Ft. Blaq Mobb (Produced By Jake One). Κομμάτι straight for the MP3 Player. Κατώτεροι των αντικειμενικών μας προσδοκιών οι Blaq Mobb αλλά δε θα τα χαλάσουμε εκει. Και δε θα τα χαλάσουμε εκεί γιατί αν οι έτσι κι αλλίως μέτριοι Blaq Mobb δεν μπορούν να δώσουν μια διαφορετική δυναμική στο κομμάτι που συμμετέχουν, ο αντικειμενικά καλύτερος Big Twins δεν καταφέρνει σε καμία περίπτωση να σώσει τα κακά Get 'Em Ft. Dog From ACD / Trip Thru The PJ's / Bacon And Cheese Ft. Prodigy τα οποία μάλιστα βρίσκονται στην σειρά. Δυστυχώς την διαφορά δεν είναι σε θέση να κάνει ούτε ο Pee στο Bacon And Cheese. Πάντως σας διαβεβαιώνω ότι το συγκεκριμενο track δεν έχει κανένα γαστρονομικό περιεχόμενο. Σημειωτέον, την παραγωγή των τριών συγκεκριμένων κομματιών την χρεώνεται η ομάδα παραγωγής των Sid Roams. Τυχαίο;

Ξεπερνώντας την κούραση την ίδια μελωποιημένη συναντάμε τα Wanna Be Down (Produced By The Alchemist) / The Project Kid (Produced By Havoc) / How I Feel Ft. Un Pacino And Boogz From Hard White (Produced By Jake One). Εδώ τα πράγματα δείχνουν να στρώνουν λίγο μιας και μετά το υποφερτό Wanna Be Down έπονται δύο από τα καλύτερα κομμάτια του δίσκου. Καταλαβαίνετε φαντάζομαι ότι η παρουσία των Un Pacino & Boogz περνάει το λιγότερο απαρατήρητη. Το κουαρτέτο συμπληρώνεται με το Just Don't Give A Fuck (Produced By Sid Roams). Δυνατοί (όχι πρωτότυποι) στίχοι, dark loops και επιτέλους ένα beat των Sid Roams που αντέχεται / παλεύεται. Βέβαια το κομμάτι είναι μόνο δύο λεπτα. Μια καλή δουλειά κάνανε κι αυτοί και την αφήσανε μισή. Και πάνω που λες ότι κάτι γίνεται, έρχεται το Can't Call It Ft. V12 (Produced By Sid Roams) να στα ρημάξει όλα. Μιλάμε άνετα για την Skipάρα του δίσκου.

Πολύ δυστυχώς τα ακόλουθα Drop 'Em Off Ft. Prodigy (Produced By Sid Roams) / When I Walk Away Ft. Alchemist (Produced By The Alchemist) / Number One Ft. Prodigy (Produced By Havoc) είναι τα τραγούδια που σε κάνουν είτε να περάσεις το album στον φάκελο με τα MP3 Albums και να μην το ξαναακούσεις ποτέ, είτε να κρατήσεις μόνο τα raps που σου άρεσαν και να σβήσεις όλο το υπόλοιπο. Το Drop 'Em Off δεν είναι τόσο κακό όσο το περιγράφω αλλά προς Θεού δεν σου δίνει κανένα κίνητρο να το ακούσεις δεύτερη φορά. Όσο για το When I Walk Away εδώ από ότι φαίνεται ο Alchemist διάλεξε να βγάλει όλη του την όρεξη για πειραματισμούς στα beats. Φωνες εδώ, φωνες εκει, snares που χτυπάνε πιο γρήγορα από όσο μπορώ να αντέξω, θα πάθω κανένα νευρικό κλονισμο γαμώτο! Skip! Skip! Φυγε, φυγε! Το άγχος που μου προκάλεσε το συγκεκριμένο track ήταν τόσο μεγάλο που ήμουν τόσο ενοχλημένος, ώστε με την είσοδο του Number One άρχισα να πιάνω το κεφάλι μου. Το album κλείνει με το μελωδικό Thunn Street Ft. Chinky (Produced By Sid Roams) το οποίο για ένα ποτήρι (μπουκάλι;) είναι καλό. Όχι ότι σώζει την κατάσταση πάντως…

Συνοπτικά
Μην το κατεβάσετε. 4,5/10

Μεμονωμένα tracks που αξίζουν: When I Say G Ft. Blaq Mobb / The Project Kid / How I Feel Ft. Un Pacino And Boogz From Hard White / Just Don't Give A Fuck

Myspace

Tracklist
01 Welcome To Queensbridge Houses
02 Intro Ft. DJ Babu From Dilated Peoples
03 Smart Niggaz Ft. Krondon
04 When I Say G Ft. Blaq Mobb
05 Interlude
06 Get 'Em Ft. Dog From ACD
07 Trip Thru The PJ's
08 Bacon And Cheese Ft. Prodigy
09 Wanna Be Down
10 The Project Kid
11 How I Feel Ft. Un Pacino And Boogz From Hard White
12 Just Don't Give A Fuck
13 Can't Call It Ft. V12
14 Drop 'Em Off Ft. Prodigy
15 When I Walk Away Ft. Alchemist
16 Number One Ft. Prodigy (Bonus)