Diamond D - The Huge Hefner Chronicles
Written by John Pikpas
Όταν μιλάει κανείς για τον Diamond D του έρχεται στο μυαλό η σφραγίδα των D.I.T.C., του “πιο hip hop” από κάθε hip hop crew-supergroup που βγήκε ποτέ από τη ΝΥ. Η σφραγίδα των D.I.T.C. είναι απο πυροσβεστικό κρουνό στη διασταύρωση 177ης Οδού και Bronx River, γεμάτη απόνερα υπονόμου και σκουριασμένου μετάλλου. Ωστόσο λάμπει ακόμη… Ειδικά ενόψει μιας νέας κυκλοφορίας των D.I.T.C., μια αξιοπρεπής και “back to essence” νέα δουλειά από τον θρύλο Diamond D ίσως να είναι ένδειξη επιστροφής μιας “καλώς εννοούμενης βρωμιάς” (κάτι σαν το δωμάτιο του Radagast) στη σκηνή της Νέας Υόρκης.
Ο πέμπτος δίσκος του Diamond D λοιπόν είναι γεγονός. Και δεν είναι καθόλου άσχημος. Έντιμο αποτέλεσμα που δουλεύτηκε τόσο σε στίχους όσο και σε επίπεδο παραγωγής αυτά τα τρία χρόνια δισκογραφικής απουσίας του. Ο Diamond D είναι μια σεμνή παρουσία στο χώρο. Από τα πολυσχιδή ταλέντα, που δεν είναι μόνο beatmaker αλλά και DJ και φυσικά ένας εξαιρετικός rapper.
Ό,τι και να πει κανείς για το ντεμπούτο του “Stunts Blunts and Hip Hop” είναι λίγο. Από τις πλέον κορυφαίες κυκλοφορίες στις τάξεις των μελών των D.I.T.C. σε μια χρονιά (1992) που το τοπίο ανάμεσα στο old school και το new school δεν είχe ξεκαθαρίσει… Big L, Fat Joe (έκανε εξολοκλήρου και τις παραγωγές στο ντεμπούτο του), Brand Nubian, Showbiz, Q-Tip (ATCQ), Mark the 45 King και όλη η παρέα εντός και εκτός υπόνομου είχαν παρελάσει από εκεί…
Το θέμα είναι όμως “τι πουλιά πιάνει” εν έτει 2008 ο τύπος; Σίγουρα πολλών άλλων υπερεκτιμημένων… (και μάλιστα τα στρίβει και τους τα δίνει να τα φάνε…). Η άποψη του γίνεται εμφανής από το εξώφυλλο…. Ένα mpc κάτω αριστερά κάνει ένα σαρκαστικό υπαινιγμό σχετικά με το πως το σημερινό hip hop καταντάει.. μέσα από το πρίσμα ενός απολειφαδιού όπως ο ιδρυτής του Playboy Hugh Hefner (εντάξει το 60’ ήσουν liberal και έκανες επανάσταση δείχνοντας λίγο τη ρόγα της Merilyn Monroe, τώρα ούτε με πέντε Viagra αν κουμπώσεις, δεν θα σου κάνει κου-κου).
Δώδεκα κομμάτια σε παραγωγή εξολοκλήρου δική του καθώς και τη συμμετοχή των Illmind (σεβασμός!) και Nottz (υγραίνω τα σλιπ μου Minerva όταν ακούω τα τρία tracks στο E.L.E. του Βusta, και τον αγαπώ τον Nottz ε…).
Γνωστή sophomore-“θέλω να σου γλείψω το εσωτερικό του γονάτου σου”-soulful αισθητική, samples ομορφούλικα και φυσικά οι παραδοσιακές “D.I.T.C.άδικες” heavy μπασογραμμές συνοδεύουν τις ακροάσεις σας.
Από συμμετοχές ξεχωρίζει αυτή του παλιού του γνώριμου και φίλου Sadat X (έβγαλε κι αυτός πρόσφατα ένα αξιοπρεπέστατο νέο δίσκο, και αναβιώνει τους Βrand Nubian οσονούπω), του “Xoντρό” Joe (ευτυχώς μόνο στο intro) και της Stacy Epps (η τύπισσα είναι από την Αθήνα της Georgia, Νότο και έχει ένα εξαιρετικό ανεξάρτητο post-soul/alternative hip hop δίσκο. Oι στίχοι είναι αξιοπρεπέστατοι και διατηρούν όλη την νηφαλιότητα ενός τύπου με την εμπειρία του Diamond D (“No Homo, I’m a man of Honour” σπεύδει να σου δηλώσει σε ένα ρεφραίν, και έχει απόλυτο δίκιο).
Τελικά ο Sadat X σε ένα κομμάτι που είχε κάνει με τους Outerspace παλιά (έμπαινε στο κουπλέ λέγοντας “Babygrande is a label that pays me”) είχε απόλυτο δίκιο και οι τύποι της Babygrande ταίζουν ψωμάκι τον Diamond D…
Aλλά κάνουν και μας ευτυχέστερους, μιας και το δισκίο είναι πολύ πιθανόν να το βρείτε και στα αθηναϊκά δισκοπωλεία (τουλάχιστον), καθώς η Babygrande διανέμεται στη μπανανοχώρα μας…
Check this out λοιπόν, ειδικά άμα είστε έτσι καθυστερημένοι σαν τον Monkey Bar που ακούει από το πρωί ως το βράδυ D.I.T.C. και πιο συγκεκριμένα Big L… Στα μόνα αρνητικά του δίσκου, η μικρή σχετικά (κοντά στο 40λεπτο) διάρκειά του, που στη τελική δεν θα σας κουράσει…
Myspace
Tracklist:
01. Intro (feat. Fat Joe)
02. U Can't Be Me
03. D-I-A-M-O-N-D
04. Don't Beg
05. Baby (feat. Jawz Of Life)
06. Good Tyme (feat. Blake Carrington & K-Terror)
07. I Getz In
08. Get Up
09. I'll Be Alright (feat. Novel)
10. When Ur Hot Ur Hot (feat. Sadat X & Stacy Epps)
11. I Wanna Leave (feat. Crawfish)
12. Bad/Good
