Heltah Skeltah – D.I.R.T.

Written by Monkey Bar

Π

όσο εύκολα κάνεις ένα δίσκο αντάξιο του ονόματος σου όταν (θεωρητικά ή μη) σαν group έχεις να παρουσιάσεις οτιδήποτε δισκογραφικά για μια δεκαετία σχεδόν;
Ερώτηση άκρως ρητορική, την απάντηση της οποίας δεν καλείται σίγουρα να την δώσει ο γράφων.
Πάνε δώδεκα χρόνια περίπου από τότε που οι Ruck N Rock κυκλοφόρησαν το Magnum Force, τελευταίο official album πριν το παρόν, υπό το όνομα των Heltah Skeltah. Από τότε πολλά έχουνε αλλάξει. Μουσικά τουλάχιστον. Τα βρώμικα beats απειλούνται με πλήρη εξαφάνιση, οι νέες ιδέες μοιάζουν κι αυτές πολυτέλεια και κάθε τι που πιθανώς να θυμίζει τους παλιούς καλούς Heltah Skeltah καθίσταται αμέσως-αμέσως τολμηρό από πλευράς πωλήσεων.
Κάτι που δεδομένα δεν έχει αλλάξει, και πώς να αλλάξει θα μου πείτε, είναι η τέχνη των Sean Price και Rockness να σε καθηλώνουν με κάθε νέο τους verse. Και κάπου εδώ ο υποφαινόμενος εντοπίζει το ατού του DIRT. Γιατί το πιο εύκολό πράγμα στην μουσική αυτή είναι να απορρίψεις ένα δίσκο λόγω των beats του. Θεωρώ μεγάλη τιμή όμως για έναν καλλιτέχνη να μπορεί να σε γοητεύει ακόμα κι όταν η μουσική επένδυση στα lyrics του υστερεί. Επιπλέον, παραδείγματα αντικειμενικά ατάλαντων rappers οι οποίοι κάνουν πάταγο χάρη στα MPC άλλων (ή και δικών τους) υπάρχουν άφθονα. Γιατί λοιπόν δύο από τους πιο αιχμηρούς mcs να μην δώσουν το επιθυμητό ακόμα κι αν ο ήχος του Nocturnal έχει περάσει ανεπιστρεπτί;

Περίμενα πραγματικά να ακούσω τον δίσκο. Δεν ήμουν υποψιασμένος ούτε θετικά, ούτε αρνητικά. Απλά ήθελα κάτι από Heltah Skeltah. Κάτι νέο. Και νομίζω ότι σύμφωνα με το πώς διαμορφώθηκε το tracklist μετά από ένα συνηθισμένο Intro (με φωτεινή εξαίρεση τα δευτερόλεπτα που ραππάρει ο Rock) το Everything is Heltah Skeltah ήταν η ιδανική αρχή. Ill Mind στην παραγωγή και Sean P…συγχωρήστε τον παρορμητισμό μου, να γκρεμίζει σπίτια. Με τόσες ακροάσεις πιθανόν να πέσει και το δικό μου. Κομμάτι που δικαιώνει την άποψη περί καλών mcs και μετρίων beats είναι αναμφίβολα το Twinz. Δυνατή bassline, ασυνάρτητα πλήκτρα, drums μέτρια και verses να δένουν μεταξύ τους επιεικώς άψογα.

Το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου είναι και το headbanger αυτού. Καθαρός ήχος Boot Camp Clik δίχως περιθώρια για αμφιβολίες σχετικά με το πόσο ταλέντο έχουν οι κύριοι. Τα πρώτα featurings του δίσκου τα συναντά κανείς στο So Damn Tuff όπου οι Buckshot & Ruste Juxx δίνουν το δικό τους στίγμα στο album.
Insane για την συνέχεια με τον Marco Polo να υπογράφει αφενός το πιο ατμοσφαιρικό τραγούδι του δίσκου και αφετέρου ο Rockness το καλύτερο του verse. Όλως περιέργως από την μέση και κάτω ο δίσκος παίρνει τα πάνω του αφού αμέσως μετά το Insane ακολουθεί το W.M.D. με την συμμετοχή των Smif N Wessun. Άσμα άρτιο από κάθε άποψη, ικανοποιεί ακόμα κι αυτούς που κρύβουν έναν μικρό gangsta μέσα τους. Η «αποφώνηση» είναι εκπληκτική αφού μετά το αδιάφορο That’s Ingredible ακολουθούν τα Ape Food feat. The Representativz, Hellz Kitchen (σε παραγωγή Evidence βεβαίως-βεβαίως) με αποκορύφωμα το Ruck N Roll, ένα από τα πιο δυναμικά κομμάτια του album και ίσως το ιδανικότερο για επίλογο.

Δεν κρίνω αντικειμενικά την νέα δουλειά ενός εκ των αγαπημένων μου σχημάτων. Ο λόγος ευνόητος. Στέκομαι στο πόσο σημαντικό είναι να βλέπουμε λίγο πιο πέρα από ένα βαρβάτο beat. Το να μην δέχεσαι τον αέρα και την επιβλητικότητα των Sean Price & Rockness εξαιτίας των παραγωγών που τους συνοδεύουν είναι σαν να θεώρει κάποιος ταλαντούχο rapper τον Dr. Dre επειδή άκουσε το Chronic 2001. Tα συμπεράσματα δικά σας. 7/10

Myspace

Tracklist:
01. Intro
02. Everything is Heltah Skeltah
03. The Art of Disrespekinazation
04. Da Beginning of Da End
05. Twinz
06. D.I.R.T.
07. So Damn Tuff
08. Insane
09. W.M.D.
10. That’s Incredible
11. Ape Food
12. Hellz Kitchen
13. Smack muzik
14. Ruck N Roll